برای درمان پر موئی راههای زیادی را پیشنهاد کرده اند مانند کندن موها – تراشیدن- مصرف مواد هورمونی . زفت انداختن . مصرف داروهای شیمیایی . مصرف مواد بی رنگ کننده تا موها دیده نشوند و بالا خره خراب کردن پیاز مو با وسایل برقی مخصوص اما هر یک از شیوه های فوق دارای مشکلات و معایبی است و بعضی از آنها مانند سوزاندن پیاز مو دارای عوارض جنبی میباشند.

در مداوای پر موئی پزشکان سنتی ابتدا موها را به وسیله بندهای مخصوص یا با وسائل دیگر تجویز می کنند و برای جلوگیری از درد ناشی از این کندن داروهای بیحس کننده موضعی استفاده میشود . در این امر باید دقت شود که پوست آسیب نبیند سپس از داروهائیکه از نمو مجدد مو جلو گیری می کنند استفاده می نمایند که چند نمونه از این داروها ذیلا نام برده میشوند.

1-    اگر دانه گیاه بذر البیخ را پس از کوبیدن با سرکه بجوشانند وروزی دو سه بار پس از کندن موها به عضوی که منظور جلوگیری از رشد مجدد موهای آن است ضماد نمایند اکثر مواقع از رویش مجدد موها جلوگیری میکند.

2-    اگر گوشت جوجه تیغی را با روغن زیتون طبخ نمایند و آنرا صاف کرده و روغن حاصل را در شیشه ای نگهداری کنند ضماد این روغن در عضوی که منظور جلوگیری از رشد مجدد موهای آن است پس از کندن موها اکثر مواقع پیاز مو را خراب کرده و از رشد موها جلوگیری می کند.

3-    در قدیم جهت جلوگیری از رشد مجدد اینگونه موها پزشکان از خون هدهد استفاده میکردهاند اما در زمان حاضر این پرنده بسیار کمیاب است و دست رسی به ان برای عموم مقدور نیست.

مواد یا داروهای نرم کننده .

پوست مواد نرم کننده پوست موادی روغنی هستند که به منظور نرم کردن پوست بدن و حفاظت پوست بدن در برابر تحریکات خارجی و یا جلوگیری از خشک شدن و چروک خوردن پوست به کار می روند . و گاهی نیز جهت تسهیل جذب بعضی مواد داروئی از راه پوست از آنها استفاده می شود.

از نرم کننده های شیمیایی. وازلین- گلیسیرین

از نرم کننده های گیاهی . روغن بادام شیرین – روغن نارگیل – روغن تخم پنبه و تخم کتان – روغن ذرت- روغن کنجد-روغن بادام زمینی-روغن کرچک- روغن زیتون- روغن هسته هلو- روغن هسته زرد آلو که گاهی مقداری اسانس نیز به آنها اضافه کرده و به کار می برند در اینصورت باید اسانس طبیعی باشدو مزاجش ضد روغن مر بوط نباشد تا اثر مطلوب روغن طبیعی رایل نگردد.

از نرم کننده های حیوانی مفید کوهان شتر – پیه بز –پیه مرغ سیاه که رنگ دیگری همراه نداشته باشد.

بعضی از نرم کننده ها اضافه بر خواص نرم کنندگی تقویت کننده هم می باشند مانند روغن بادام شیرین – روغن زیتون – روغن کنجدو روغن نارگیل بعضی خواص التیام دهنده نیز دارند مانند کوهان شتر و بعضی خاصیت ضد عفونی کننده نیز دارند مانند گلیسیرین و روغن بادام تلخ در خواص پیه مرغ سیاه عندالزوم بحث خواهد شد.

لازم به ذکر است بعضی از داروهای گیاهی لعابدار هستند که جزو مواد چربی نبوده اما نرم کننده میباشند هم برای اعضاء ظاهری مانند پوست بدن و هم جهت اندامهای داخلی مانند دستگاه گوارش یا ششها و غیره مصرف میشوند این گیاهان مانند اسفرزه . کتیرای گون. میوه یا گل ختمی طبی و غیره.