زالو -زلو-علق

زالو یکی از کرمهای حلقوی است که بیشتر بصورت انگل و با خوردن خون سایر حیوانات زندگی میکند. این جانور در چشمه ها و برکه های آب شیرین زندگی میکند و در شمال ایران فروان است. اطباء سنتی از این جانور در طول تاریخ استفاده فروان مینموده اند. این جانور در سر خود دارای تیغی است به شکل y

که با این تیغ عضو را پس از چسبیدن شکاف میدهد و با بادکش خود بر روی شکاف حاصل چسبیده و خون میمکد. معده آن بزرگ و دارای سکم هایی است که مانند کیسه ای قسمت اعظم بدن را فرا میگیرد. بعلاوه در دهان زالو ماده ای ضد انعقاد موجود است که چون در محل خراش ریخته میشود مانع انعقاد خون در انجا میشود. بهتر است زالو را قبل از چسبانیدن روی عضو قدری بطور سرنگون نگهدارند تا محتویات معده ان خارج شود و محل بیشتری برای پر شدن خون پیدا کند ضمنا محلی را که میخواهند بر آن زالو اندازند بهتر است قدری ماساژ بدهند تا کمی سرخ شود که زالو سهل تر به ان بچسبد و هنگامیکه زالو از خون پر میشود نباید ان را بکنند چون اگر ان را از عضو بکنند محل زخم به اسانی خونش بسته نمیشود بلکه باید صبر کنند تا خودش بیفتد و پس از افتادن جای ان را مقداری پنبه تمیز گذاشته و با انگشت بگیرند تا خون ان بند اید بعد روی آن را چسب بزنند و یا با پارچه ببندند تا خونریزی نکند و اگر در افتادن زالو عجله داشته باشد میتوان مقداری نمک طعام بر سر حیوان زد یا قدری خاکستر و یا درصورت نبودن اینها در دسترس میتوان کبریت نیم سوخته را به بدن زالو چسبانید تا عضو را رها کند و بیفتد و پس از جدا شدن از عضو نیز لازم است مقداری نمک طعام روی آن ریخته شود تا بمیرد و سبب آلودگی اطراف و یا چسبیدن به بدن شخص ثانی نشود. اگر زالو در بینی و یا حلق کسی رفته باشد باید فورا  مقداری نمک و سرکه را مخلوط کرده و در بینی بکشند که به زالو برسد و یا اگر در حلق است غرغره کنند به محض رسیدن این مایه به جانور از عضو کنده شده و یا از حلق بیرون میاید و یا به معده می افتد و بهتر است چنانچه در حلق دیده میشود پزشک ان را با انبرک مخصوص خود گرفته و بیرون اورد و اگر در دسترس نیست باید با غرغره کشته شود و باید مواظبت نمود که در حنجره نرود و اگر در مری چسبیده باشد با خوردن جرعه جرعه از آب نمک و سرکه از آنجا کنده شده و به معده میافتد و هلاک میگردد . در صورتیکه با شیوههای مذکور زالو از حلق خارج نشود لازم است بیمار را به بیمارستان هدایت کنند.

 اما چند نمونه از بیماریهیی که زالو برای انها مفید است.باد سرخها. دملها.ورمهای گرم پستان زنها .شیر پنجه .خوراج سعفه و بسیاری از زخمها با زالو و ضماد کافور و سرکه پس از انداختن زالو مداوا میگردند. گاهی در بعضی اعضاء بخصوص در دست و پای انسان مقدمه بیماری قانقاریا پیدا میشود این بیماری بسیار خطرناک و در غیر مصرف زالو معالجه ان بس دشوار است قانقاریا در ابتدا بیماری میکروبی نیست بلکه به عللی مویرگهای عضو بسته شده و خون در آنها از جریان میایستد و عضو ایتدا سرخرنگ میگردد و چون جریان خون در بافت قطع شود عضو مورد هجوم میکربها قرار گرفته و میمیرد و سیاه میشود وجز بریدن علاج دیگری ندارد. اما اگر به محض پیدا شدن سرخی و آثار روی مرض سرخی ها تعدادی زالو انداخته شود اولا خون گیر کرده را مکیده و میخورند در ثانی با وارد کردن قسمتی از ماده ضد انعقاد که در دهان خود دارد از لخته شدن خون در عضو جلوگیری میکند و مکیدن خون نیز از طرفی سبب به جریان افتادن خون در عضو شده و از مرگ بافت و عضو جلوگیری میشود در بعضی از زخمها لازم است که چند بار و یا چند روز دنبال هم یا یک روز در میان بر زخم زالو انداخته شود و در این حالت بهتر است نوبت دوم تعداد زالوهای انداخته شده از نوبت اول کمتر باشد مثلا اگر روز اول هشت عدد زالو انداخته شده روز دوم چهار یا پنج عدد انداخته شود و بطور کلی لازم است که حالت شخص و مقدار خون ان و نوع بیماری را هم جهت تعیین تعداد زالو در نظر گرفت  پس از انداختن زالو در عضو بهتر است ان را از سرما و آب سرد و ریختن آب آلوده و یا انداختن وسیله آلوده به میکرب بر روی آن محافظت نمود تا محل زخم جای دهان زالو قدری بهبود یابد اگر جای دهن زالو دردناک شود و یا ورم کند و خارش بسیار داشته باشد(خارش کم ایرادی ندارد) میتوان زرد چوبه پودر کرده را در پارچه ای ریخته و روی عضو بگذارند و یا مقداری از ان را در اب گرم حل کرده و از ان بر ورم ضماد نمایند و تکرار کنند تا ورم یا خارش بر طرف شود و این موقعی است که ورم حاصل مربوط به جای دهان زالو باشد نه مربوط به خود زخم .

 اگر زالو را در روغن زیتون طبخ نمایند و روغن حاصل را بر قضیب بمالند به غایت معظم و مقوی گردد. همچنین میتوان زالو را سوزانیده و سوزانده آن را با روغن زیتون مخلوط کرده و به منظور فوق به کار برند . اگر چند عدد زالوی کوچک را بسوزانند و سوخته حاصل را در سرکه حل نمایند هر جا از بدن که موی زیادی بیرون میا ید پس از کندن موها از این مایع بزنند دیگر موی موی زیادی پیدا نمیشود.

افرادیکه داخل مثانه انها زخم شده اگر تعدادی زالو را بسوزانند و سوزانده را با روغن بنفشه مخلوط کرده و از مجرای ادرار مثانه نمایند در بهبودی زخم مثانه بسیار موثر خواهد بود. افرادیکه بیضه های آنها اب اورده و قدری کهنه و محکم شده اگر زالو را در روغن کنجد بجوشانند و گرم کرده روغن حاصل را چند روز روزی دو سه بار بر خصیصه ها در جای مربوط بمالند به تجربه رسیده که سبب بهبود بیماری میشود.

بوقلمون= هوبره

گوشت وپیه بوقلمون برای افرادیکه تنگی نفس دارند مفید بوده و در باز کردن نفس آنان موثر است. مردم قدیم برای باز شدن نفس تنگه خود در آسم بلغمی مقدار سه چهار مثقال از خون تازه بوقلمون را با مقداری آب میخورده اند در باز کردن نفس مجرب بوده است.

اطباء سنتی نوشته اند افرادیکه به بیماری خفقان قلب مبتلا هستند اگر پوست داخل سنگدان بوقلمون را خشک کرده پودر نمایند خوردن این پودر برای آنان مفید است. البته همراه با داروهای مربوط به این بیماری .

بز

طبیعت گوشت بز سرد و تر است گوشت بز برای افراد گرم مزاج مناسب است ولی برای افراد سرد مزاج بخصوص اگر با کشک یا با غذاهای ترش خورده شود زیان اور است اگر کلیه بز را ورقه کنند و پودر گوگرد بر آن بپاشند و بالای آتش گذارند آبیکه از آن میچکد بر بهق بمالند نوشته اند که در مدت کوتاهای بهق را مداوا خواهد کرد (این مطلب باید به آزمایش برسد) شیر بز مقاومت بدن را در برابر بیماریها بخصوص بیماریهای عفونی زیاد میکند و افراد سرد مزاج بهتر است شیر بز را با کمی عسل یا نبات میل نمایند. افرادیکه از حال طبیعی لاغرتر میباشند و لاغری آنان مربوط به بیماری خاصی نیست اگر مدتی شیر بز را با عسل و مختصری زعفران صبح ها بخورند لاغری آنان مرتفع خواهد شد. افرادیکه پاشنه پای آنان زیاد میترکد چنانچه پیه بز را داغ کرده و چند روزی با ذوب شده این پیه شقاقها را چرب نمایند شقاقها بهبودی یافته و خشکی پوست نیز تقلیل خواهد  یافت.

گنجشک= عصفور

گوشت گنجشک یکی از مقوی ترین غذاها بوده و از نظر خواص داروئی برای برطرف نمودن ضعف قوای جنسی بسیار قابل توجه است.ژزشکان سنتی نوشتهاند .

آنچه درماهی سقنقور است             نصف او در دواغ عصفور است

گوشت گنجشک برای افراد ضعیف و سرد مزاج بسیار مفید است و برای بیماران استسقائی و یرقان ویروسی برای تقویت بیمار در دوران نقاهت نیز نافع میباشد. گنجشک را بهتر است ژس از کندن و بیرون ریختن احشاء با سر وکله و استخوانهای بدن در هاون خوب بکوبند و یا مجموعه را با چرخ گوشت چرخ کرده سژس با مقداری اب طبخ کنند و آب صاف شده را قدری نمک زده میل نمایند اگر گنجشک را با زرده تخم مرغ و روغن زیتون سرخ کرده و در چند نوبت به جای غذا بخورند قوای جنسی راچنان تقویت میکند که افراد مسن را چون جوانان مینماید. بعضی از زنان به علت ناراحتی هایی که در تخمدان و یا لوله های تخم برخوردارند نمیتوانند تخمک خود را به داخل رحم برسانند و به همین سبب نمیتوانند باردار شوند آنان میتوانند ضمن اجرای دستور فوق چند شب وقت خواب مغز سر گنجشک را بخود بگیرند ناراحتی آنان مرتفع شده و اسباب باردار شدن آنان فراهم میگردد.