علائم اين بيماري عبارتند از :
الف) علائم اوليه بيماري عبارتند از : حالت افسردگي و ماتم زدگي . كم شدن فعاليتهاي ذهني. كم شدن خلاقيتها . كم شدن فعاليتهاي حياتي .كم شدن فعاليتهاي جسمي و رواني .

ب)علائم ثانويه يا بعدي كه در شخص پيدا ميشوند عبارتند از : احساس عوض شدن شخصيت پيدا شدن يك حالت بيچارگي و ندانم كاري و نا اميدي در بيمار. بيمار در فكرش احساس ميكند كه بيمار است. نسبت به مردم بدبين ميشود. خود را حقير ميشمارد و داراي رفتارهاي وسواسي ميشود و بالاخره هذيانهاي پوچ و غير واقعي در او به وجود ميايد و دچار توهمات مختلف شده و گاهي نيز ميل به خودكشي ميكند.

بيماري افسردگي در كودكان قبل از پيداشدن اثار بلوغ بندرت مشاهده ميشود و غير از موارد استثناء حالت ياس و نا اميدي و افسردگي در كودكان و نوجوانان با افراد بالغ علل و اسباب متفاوت دارد و افسردگي در كودكان و نوجوانان را يك پديده مرضي جدي به شمار مياورند.

اما از نظر پزشكان سنتي افسردگي يكي از مشقات بيماري ماليخوليا ميباشد كه اين بيماري ذيلا شرح داده ميشود.
ماليخوليا يك بيماري جسمي رواني است و عبارتست از تغيير انسان از مسير طبيعي بسوي خيالات فاسد و داراي حالات مختلفي است كه عللل هر يك نيز متفاوت است.

گروه اول افرادي هستند كه اكثرا گوشه گير بوده يكجا مينشينند و تنهائي را دوست دارنذد و افسرده و ماتم زده بوده و فكر و خيالات بد ميكنند و نا اميد و مايوسند و اين همان بيماري افسردگي يا ملانكولي ميباشد.

پزشكان سنتي عامل جسمي اين بيماري رابيشتر زيادتي رطوبات بلغمي در بدن بخصوص در مراكز عصبي ميدانند و گاهي نيز در اثر وجود بعضي انگلها در بدن اين بيماري عارض ميگردد و جهت مداواي اينگونه افراد اثار وجود انگل در بدن را بررسي نموده و ساير علل و اسباب را جستجو ميكنند و در صورت عدم مشاهده اثار انگل به مدت چند روز به بيمار منضج گرم مزاج مانند مغز ساقع شيرين بيان . پرسياوشان. زوفا .تخم كرفس. تخم شنبليه ميدهند. و اين عمل را گاه هفت روز ادامه ميدهند تا ادرار بيمار قرمز شود سپس با دادن مسهل هاي گرم مزاج مانند سنا و گل سرخ يا روغن كرچك يا سولفات دوسود يا سولفات دومنيزي انقدر ميدهند تا زبان بيمار از باري كه داشته پاك گردد كه معمولا دو تا چهار مسهل كافي ميباشد اما اگر علت و اسباب بيماري كرم كدو و يا كرم اسكاريس باشد پس از خوردن داروي انگل و دفع كامل كرم از بدن بيماري بطور كامل بهبود ميابد و عوارض ان مرتفع ميگردند.


گروه دوم افرادي هستند كه به علت افزايش تركيبات صفراوي در خون و بافتهاي بدن به بيماري ماليخوليا مبتلا ميشوند اين دسته از افراد هستند غضبناك و بدبين و پرخاشجو و بدكلام و داراي علائم جسمي از قبيل زردي چشم . زردي بول. تلخي دهان . وجود بار زردرنگ روي زبان و كم خوابي . جهت مداواي اين افراد پزشك سنتي تا چند روز به بيمار منضج هاي سرد مزاج مانند بنفشه و بارهنگ و تخم خيار و تخم كاهو و عناب و سپستان ميدند تا بدن بيمار مستعد مصرف مسهل گردد سپس به بيمار مسهل صفرا مانند هليله زرد خيس كرده يا منيزي يا ليمولاكس و يا مخلوطي از پودر گل بنفشه با ماست ميدهند به طوريكه شش مثقال گل بنفشه را پودر كرده و با مقداري ماست شيرين مخلوط و ميل ميكنند و اين عمل را ميتوان در صورت عدم بهبودي چند بار تكرار نمود تا اثار غلبه صفرا و علائم بيماري زايل گردد.

گروه سوم افرادي هستند كه بيماري ماليخوليا در انان با غلبه خون توام ميباشد. در اين افراد علائم بيماري ماليخوليا مانند فكر و خيالهاي بد كردن و با افزايش بعضي تركيبات مواد زائد بدن در خون و نيز حجم خود خون توام ميباشد در اين افراد پزشك سنتي ابتدا دستور گرفتن خون از رگ با سليق كه سياهرگي است در زير ساعد و در راستاي انگشت كوچك دست و يا رگ قيفال كه سياهرگي است در بالاي ساعد و در راستاي شصت دست ميدهند و به مقتضاي جسم بيمار مقداري خون از يكي از دو رگ فوق گرفته ميشود و گاهي پزشك دستور ميدهد كه در پشت گوشهاي بيمار چند عدد زالو انداخته شود و يا ازبين دو كتف بيمار حجامت نمايند و پس از اخذ خون به يكي از طريق مذكور به مريض ابتدا منضج سرد و سپس مسهل فلوس داده ميشود تا بدن خوب پاك شده و اثار بيماري زايل گردد.


گروه چهارم افرادي هستند كه با داشتن علائم ماليخوليا علائم تراك تركيبات صفراوي در خون و بافتهاي بدن بيمار موجود بوده و داراي علائم و عوارض ديگري نيز ميباشند.
مثلا بدن بيمار پوست مياندازد . اين گونه افراد را نيز مانند افراد گروه دوم مدوا ميكنند با اين تفاوت كه به اينان چندان زياد نبايد غذاهاي سرد مزاج داده شود بلكه مقداري نيز از مخلوط غذاي سرد مزاج و گرم مزاج به مريض داده ميشود.

گروه پنجم افاردي هستند كه در ضمن داشتن اثار ماليخوليا و خيالات فاسد زياد ميخندند و در سر خود نيز احساس سنگيني ميكنند و زياد خميازه ميكشند و كندي ذهن دارند. مطالب براي انان به خوبي قابل درك نيست. دهان بيمار معمولا شيرين است. رنگ رخسارش سرخ و زبانش نيز سرخ و گاهي نيز جوشش هايي در بدن او ظاهر ميشوند و گاهي دمل هائي در پوست بدن ظاهر ميشوند و گاهي بيمار خون دماغ ميشود گاهي علامات فوق با سياهي چهره و سياهي بدن و تغيير ظنون فكر همراه است و بعضي از اين افراد طحالشان نيز بزرگ ميشود و به ورم طحال مبتلا ميگردند در اين حالت نيز بايد براي بيمار رگ قيفال بزنند و بعد از خوردن منضج هاي سرد مزاج بايد مسهل فلوس بخورند به طوريكه يك روز منضج و روز ديگر مسهل بخورند و اين عمل را يك روز در ميان دو سه مرتبه تكرار كنند.

بطور كلي افراديكه به مرض ماليخوليا مبتلا ميباشند لازم است كه علاوه بر معالجات فوق الذكر اولا از غذاهائيكه براي انان مضر است پرهيز نموده و هميشه سرگرمي داشته باشند و تنهائي و بيكاري بيماري انان را شدت ميبخشد بلكه بهتر است به بازي و ورزش و گردش و تفريح بپردازند.