كوه گرفتگي

صعود در ارتفاعات 3000 متر به بالا بعلت كمبود اكسيزن و نقصان فشار ان در ارتفاعات زياد سبب بروز علائمي ميگردد كه مجموعا تحت عنوان كوه گرفتگي ناميده ميشود و علت بروز اين عوارض فرصت كم براي تطابق شخص با اختلاف ارتفاع و اختلاف فشار اكسزن ميباشد. عوارض كوه گرفتگي عبارتند از :

سردرد .گيجي. سستي بدن و خواب الودگي . احساس سرما. گاهي استفراغ و پريدگي رنگ .تنگي نفس و كبود شدن لب ها . اختلالاتي در بينائي و شنوايي شخص و اين علائم در بيشتر افراد چنانچه حدود مدت سي ساعت در همان مكان به مانند به علت تطابق شخص با شرايط كوه و سازش با محيط از بين ميروند و گاهي ديده شده كه علائم فوق در بعضي افراد بصورت شديد و مدوام باقي مانده است و يا ناراحتي هاي ريوي خطرناك عارض گرديده.

كوه گرفتگي در افراد مختلف متفاوت است و بيشتر افرادي عوارض ان ظاهر ميشود كه عادت به رفتن كوه نداشته باشند و بسرعت خود را با ارتفاعات زياد برسانند . اگر اماكانات دادن اكسيزن در كوه فراهم باشد با دادن اكسيزن به اين افراد عوارض مذكور زايل خواهند شد و چون اين امكان معمولا در كوه نيست راه چاره اين است كه فردي كه عادت به رفتن كوه ندارد بتدريج صعود كند و در ارتفاعات مختلف قدري بماند و استراحت كند تا بدن او قدري گلبول سازي كند و خود را با شرايط محيط منطبق سازد و اگر اين امر انجام نشد و عوارض كوه گرفتگي به طور شديد ظاهر گشت بهترين راه مداوا ان است كه كوه گرفته را هر چه زودتر به اندازه پانصد تا هزار متر پائين تر منتقل كنند ضمنا افراديكه مبتلا به ناراحتي هاي ريوي يا قلبي هستند بايد از رفتن با ارتفاعات زياد پرهيز نمايند.

رسيدن گرماي زياد به بدن موجب پيدايش عوارض و علائمي ميگردد كه مجموعه اين عوارض را گرمازدگي گويند. در گرما زدگي زياد رگهاي سطحي بدن باز ميشوند و تبخير اب از سطح بدن به چند برابر افزايش مي يابد بطوريكه گاهي ميزان عرق به سه تا چهار ليتر در ساعت ميرسد و املاح خون تقليل مي يابند و قلب و مغز قدري ناراحت ميشوند بطوريكه گاهي ناراحتي هاي قلبي و گاهي ناراحتي هاي رواني عارض ميشوند و اگر شخص به حالت ايستاده و بيحركت باشد مانند سربازاني كه در محل پست خود ايستاده و بي حركت هستند ممكن است سنكوپ نمايند و قلب و يا مغز انان از كار بيفتد.
اما اگر مقداري حركات جسمي داشته باشند از بروز سنكوپ جلوگيري ميكند وقتي انسان از يك محيط سرد يا ملايم وارد منطقه اي گرمسيري ميشود حدود ده روز طول ميكشد تا بدنش بتواند با محيط جديد سازش نمايد و براي جلوگيري از گرمازدگي ضمن اينكه لازم است در حد توانش خود را از گرما دور نگهدارد بايد از ابي كه حدود يك در هزار نمك طعام دارد بقدر كافي استفاده نمايد تا به كم ابي خون مبتلا نگشته و مقدار نمك دفعي بدن نيز جبران گردد و تا زمانيكه بهواي گرم عادت كند فعاليت جسمي ملايمي داشته باشد و از لباسهاي گشاد كتاني كه عرق بدن بتواند بخوبي از ان خارج شود استفاده كند.

ضمنا تغذيه كافي داشته باشد و از خوردن مشروبات الكلي كه در اينگونه مواقع خطرناكند بپرهيزد بعلاوه خود را زياد خسته نكند و از دخانيات نيز كمتر استفاده كند.

علائم گرما زدگي عبارتند از:
خستگي زياد. گيجي . كم شدن اب بدن كه عطش مفرط از علائم ان است . گاهي قطع عمل تعرق در پوست بدن .بروز اختلالات رواني و پيدايش حال اغماء و بالاخره سنكوب ميباشد.