مرض قند یا دیابت یا دولاب

اطباء قدیم مرضی را که امروزه بیماری قند یا دیابت نامیده میشود مرض  دولاب میگفتند. دولاب یعنی محلی که آب از یک طرف وارد و از سوی دیگر خارج گردد و چون تا این اواخر هورمنها شناخته نشده بودند این بیماری را از روی عوارض آن مداوا میکردند و اغلب نیز مفید واقع میشد و بخصوص موقعی که بیماری کهنه و مزمن نشده بود خیلی زودتر مدوا میگردید سبب این مرض را حرارت کلیه میدانستند البته حرارت خارج از حالت طبیعی.

برابر طب سنتی مزاج اینگونه افراد نرم و دارای ترهل بدن میباشند یعنی گوشت آنها نرم است رنگ پوست بدنشان سفید کم رنگ که به زردی مایل میباشد گاهی زیر پلک هایشان نفخ میکند و جوع و عطش مفرط و ادرار فراوان دارند. پس از پیشرفت علم پزشکی معلوم شد که در ادرار اینگونه افراد مقداری قند وجود دارد.

مداوا: هر چیزی که عطش را کم میکند مانند غذاها و دواهای مبرد (سرد مزاج) و قوابض مانند رب انار و خود انار و دوغ و ماست و سکنجبین و از دواها اول باید به آنها منضج داده شود مانند بنفشه و عناب و سپستان و تخم کاهو از هر کدام دو مثقال و پوست خشخاش یک مثقال و اگر پوست خشخاش نباشد از تخم خشخاش دو مثقال منظور کنند.

مجموع را جوشانده و آب صاف شده آنرا میل نمایند و روز بعد مقدار چهار مثقال مغز میوه فلوس و چنانچه فلوس نباشد ۷ مثقال سولفات دو سود را در آب جوش حل کرده و پس از سرد شدن قبل از صبحانه میل میکنند و ان روز چائی و نان نمیخورند و غذا کته کم چربی باشد و همراه آن اشربه بارد مانند آب خنک مصرف مینمایند.

علاوه بر علائمی که ذکر شد در بیماران قندی خستگی. خارش پوست بدن و اگر شدید باشد عفونیت های پوستی دراز مدت و کاهش وزن بدن و احساس درد در دستها و پاها و پیدا شدن زخمهای دیر علاج در پاها و بالاخره کم شدن هوش و حافظه عارض میشود اما وجود قند در ادرار مرض قند را بثبوت میرساند برای پی بردن به وجود قند در ادرار نوارهای کاغذی مخصوصی در آزمایشگاه موجود است اگر مقداری از این کاغذ را در ادرار فرو ببریم در صورت وجود قند رنگ ان تغییر میکند و وجود قند را ثابت میکند.

لازم به تذکر است که افراد چاق مبتلا به مرض قند نباید وزن خود را کم کنند.